Jessica kijkt Liesbeth verschrikt aan en vraagt wat er aan de hand is. Waarop Liesbeth zegt dat ze het geen stijl vind dat Jessica ligt te kloten met een Marco die een relatie heeft met een goede vriendin van Liesbeth.

Jessica begrijpt dat er een misverstand in het spel is en legt Liesbeth uit dat de vriendin van Marco aan het werk is en Marco gewoon als normale vriend mee is naar het festival. “Je hoeft je niet zo druk te maken hoor, we zitten toch niet aan elkaar? En wij zijn hier als gewone vrienden, dus ik vrees dat je er naast zit.”

Liesbeth krijg heel even een rooie kop en zegt dat het wel goed zit en druipt af in de menigte terwijl Marco en Jessica nog eens smakelijk naar elkaar lachen om de aanname van de dag.

’s Avonds loopt Marco nog even met Jessica mee naar huis en belt een taxi om naar de trein te gaan. Voldaan van de drank en de muziek praten ze nog even na tot de taxi Marco ophaalt en in de duisternis richting het station rijdt.

Op maandagochtend komt Jessica moe op haar werk en ze heeft nog even geen puf om echt de dag in te gaan, maar na wat gegeten te hebben beurt ze alweer aardig op.

Rond een uur of tien belt ze even met Ronald, want ze zou nog iets voor hem regelen, maar lopende het gesprek vraagt ze of ze nog eens met hem mee mag varen in zijn boot.
Ronald begint een beetje te lachen en zegt dat ze volgende week anders naar Barcelona moet komen, want dan zit hij daar voor drie weken met zijn gezin.
Jessica zegt dat hij moet oppassen, want anders zit hij een week met haar opgescheept waarop Roland aangeeft dat hij een zijn vrouw het wel goed vinden.

En een uur later heeft Jessica ineens alles geregeld om te naar Barcelona te gaan. De vlucht is geboekt en nu is er geen weg meer terug. Jeetje wat is dat lekker, want het is alweer een paar jaar geleden dat ze op vakantie is geweest.

’s Middags krijgt Jessica het opeens op haar heupen, want ze voelt zich schuldig tegenover Peter. Ze weet dat hij heel erg ziek is en misschien gaat het wel fout terwijl ze op vakantie is… Gloeiende gloeiende. Jessica krijgt ineens een misselijk gevoel en ze besluit om direct naa hem toe te gaan.

Als ze aanbelt bij Peter doet Patricia met een glimlach de deur open en verwelkomt Jessica. Als Jessica de woonkamer binnenkomt ziet ze daar Peter als een zielig hoopje op de bank zitten. Met een brok in haar keel kijkt ze Peter aan waar letterlijk de tumoren zijn lichaam uitsteken. Shit, dit ziet er echt niet goed uit denkt ze bij haarzelf en blijft met stomheid geslagen zitten kijken naar hem.

Na een tijdje zit Jessica met Patricia te praten en ze zegt met een zwaar gevoel dat ze volgende week op vakantie gaat naar Barcelona. Patricia zegt opgewekt dat ze het heel erg leuk vind voor Jessica en ze heeft niet door dat Jessica zich erg opgelaten voelt. Toch probeert Jessica nog even aan te geven dat ze zich er wel lullig bij voelt, maar ze beseft ook wel dat Patricia natuurlijk met hele andere dingen bezig is .

Sterker nog, het lijkt wel alsof Patricia denkt dat het allemaal nog goed gaat komen met Peter die op de achtergrond bijna niets meer kan doen dan brommen en met zijn ogen knipperen. En na een paar uur stapt Jessica de deur uit en ze heeft het gevoel dat dit weleens de laatste keer was dat ze Peter kon zien.

De dagen verstrijken en op zondag gaat Jessica nog even langs bij haar ouders, want de volgende dag zal ze in het vliegtuig vertrekken en ze wil toch nog even afscheid nemen.
Haar ouders hebben allemaal lekkere hapjes op tafel gezet en ze zitten lekker te keuvelen over van alles en nog wat als haar telefoon gaat.

Ze pakt haar telefoon uit haar tas en ze ziet dat Patricia belt. Dat is gek, want die belt haar nooit. Jessica kijkt even met een angstige blik naar haar moeder en neemt op…

Wordt vervolgd.