Shit, wat is er met je gebeurd man. Peter ligt vredig in het mooi opgemaakte bed opgebaard met naast hem wat foto’s en knuffels. Jessica knijpt wat met haar ogen en hyperventilerend voelt ze de aarde onder zich wegzakken. Ze pakt de hoek van het bed en begint er al huilend wat tegenaan te hangen terwijl een hoop gedachtes door haar heen schieten. Als ze Peter daarna wat beter bestudeerd ziet ze eigenlijk pas hoe erg hij er aan toe is. En er lijkt zelfs wel wat oogwit tussen de zijn leden vandaan te komen.

Hevig aangedaan loopt Jessica wat heen en weer door de kamer en het ene na het andere zakdoekje word vol gesnikt. “Wat is er toch met je gebeurt? Hoe kan dit toch allemaal? Peter, ik vind het jammer dat ik je niet zoveel gezien heb, maar ik zal je nooit vergeten.” Mommelt Jessica zacht terwijl ze met prikkende ogen Peter aankijkt.

Na enkele minuten verlaat Jessica de kamer er besluit bij de vrienden van Peter te gaan zitten die zich in de tuin hebben verzameld. Gelukkig is iedereen erg ontspannen en leuke herinneringen aan het ophalen. Jessica vind het wel apart om zo te ervaren hoe andere mensen over Peter spreken, terwijl hun vrijwel niets weten van de Periode dat hij nog verkering had met Jessica. Dat geeft weer eens een beeld van de andere kant.

Als Jessica ’s avonds thuis komt besluit ze eerst nog even een film te kijken om een beetje moe te worden, want de volgende dag zal de crematie van Peter plaats vinden.
Als de film is afgelopen is Jessica even de hectiek vergeten en besluit om maar eens te gaan slapen.

De volgende dag gaat Jessica rond 11:00 uur naar Peter waar een paar vrienden en familie bij elkaar zijn om Peter naar zijn uitvaart te begeleiden. De tijd vliegt voorbij en voor Jessica het weet neemt iedereen voor het laatst afscheid en uiteindelijk zegt Patricia nog zacht iets tegen hem vervolgens wordt de kist gesloten.
En zo wordt Peter naar de rouwauto gereden om zijn laatste rit te maken in deze hoedanigheid.

Terwijl de auto zachtjes de straat uit rijdt sluit Jessica achter aan bij de familie in de stoet en op het moment dat ze op de openbare weg komen staan daar ineens ongeveer dertig auto’s te wachten die ook op deze manier de laatste eer aan Peter willen tonen. Jessica bekijkt het met open mond en beseft dat het wel heel mooi is dat iedereen Peter en Patricia zo’n warm hart toedraagt.

Eenmaal in het crematorium aangekomen wordt Jessica samen met de familie via een aparte ingang naar binnen gelaten alwaar ze even moeten wachten op de voorbereiding. Eerst worden de dragers weg geroepen en daarna mag de delegatie plaats nemen. Jessica voelt zich wel een beetje alleen daar tussen al die mensen, maar ze beseft heeft goed dat het al heel bijzonder is dat ze het van zo dichtbij mag en kan meemaken. Het duurt nog heel even en dan ineens worden via een aparte deur ook de vrienden en kennissen van Peter binnen gelaten. Jessica blijft een beetje naar beneden kijken en voelt zich steeds minder op haar gemak.

Als iedereen binnen is en de ceremoniemeester zijn woordje heeft gedaan wordt gaan er twee grote deuren open en de dragers brengen de kist naar zijn plaats. Nadat de stukjes verteld zijn en de muziek heeft gespeeld is er voor iedereen terwijl ze naar buiten lopen nog even de gelegenheid om langs de kist te lopen en een groet te brengen.
Met lood in haar schoenen loopt Jessica langs de kist en als ze even een klein woordje doet laat ze nog even haar vingers over het witte hout van de kist glijden.

Aansluitend is iedereen uitgenodigd om nog een drankje te doen in een gehuurde ruimte waar Peter vroeger wel vaker kwam. Jessica loopt over het pad van het crematorium en kijkt wat doelloos om zich heen. In de verte ziet ze nog een ander ex-vriendje van vroeger in de auto stappen en hier en daar herkent ze nog wat andere mensen. Een gevoel van onbehagen kruipt over haar heen en beseft dat het zo wel goed is.

Waarom zou ze daar nu nog naartoe gaan? Dan ziet ze daar al die vrienden en familie die elkaar opvangen en dan sta je daar dan met een drankje te kijken naar de menigte en te luisteren die je alleen nog maar minder op je gemak stelt. Toch besluit Jessica, maar die kant op te rijden en met rustig tempo rijdt ze over een slingerende b-weg. Haar gedachten nemen haar even mee naar de laatste momenten dat ze Peter zag voor haar vakantie.

Als Jessica even niet oplet ziet Jessica ineens wat in haar ooghoeken en trap keihard op haar rem.

Wordt vervolgd.