Bright Eyes, nu weet ik het.

Waar ik moet beginnen weet ik zelf ook niet zo goed, maar wat nog veel erger is dat ik niet weet hoe ik het moet gaan zeggen ofwel schrijven in dit geval.

Toch vind ik het belangrijk dat je weet dat ik zo blij ben dat ik jou heb leren kennen.
Ondanks dat je kort geleden aan mij bekend hebt gemaakt wat jij voor mij voelt heb ik tegenover jou alleen maar gedaan alsof ik het wel begreep en probeer ik jouw zo goed en zo kwaad als het gaat te begeleiden in het idee dat wij gerust nog wel normaal met elkaar om kunnen gaan en ik niet zal veranderen.

Een ding is zeker… Ik luister naar je met heel mijn hart en ik zou het verschrikkelijk vinden als jou ooit iets erg zou overkomen. Misschien is het ook maar goed dat jij niet weet dat wat jij voor mij voelt ook andersom zo is, want ik weet zeker hoe jij dan zou reageren: “jij bent toch zo van het open en eerlijker”. Met deze wetenschap moet ik dus wel mijn mond houden en is dit een van mijn meest bijzondere geheimen.

Geheim houden dat je iemand leuk vind en zelfs nog weleens van iemand dromen alsof je al jaren lang een relatie hebt. Dat is op zich geen gek idee, maar wel als je weet dat het niet mag. De reden? Die laten we maar in het midden, want dat leverd misschien onnodig stof op.

Kolere waar ben ik nu weer in terecht gekomen. Ik zou bijna willen zeggen dat ik je nooit had ontmoet, maar het is juist jouw persoonlijkheid waardoor ik in deze nazomer gewoon de vlinders in mijn buik heb.

Ohoh, ik bedenk mij nu opeens dat ik dus misschien weleens verliefd zou kunnen zijn. Hoewel wij niet overdreven veel contact hebben ben ik blij dat ik je ken. Je zou best mogen weten dat je een welkome verrijking ben geworden en dat jij mij misschien wel het vijfde inzicht heb gegeven.

Maar goed jij bent verliefd op mij en voor mij voelt het alsof het probleem bij mij ligt.

Weet jij misschien wat ik moet doen lieverd? Jij bent een topper en de toekomst zal het uitwijzen.

Liefs Arvid