Het was een gure zondag middag in de herfst. Wolken trokken over en het begon zachtjes te regenen. De geur van nevel en mist kwam door het open raampje, toen Mariska net terug was van een strandwandeling met Marco.

Dit was het ideale moment om weer eens als van ouds samen een filmpje te kijken op de bank. Terwijl Marco twee flinke koppen thee maakt en de m&m’s op tafel zet. Sluit Mariska de gordijnen en zet wat kaarsjes aan.

Nadat de film is afgelopen kijkt Marco diep in de ogen van Mariska en op dat moment valt er even een doodse stilte en Mariska krijgt een raar gevoel en begint ineens enorm te zweten. Als Marco vraagt wat er is beseft Mariska wat er aan de hand is.

“Marco is de ware.”

Liefs Arvid