Jessica schrikt wakker als ze opeens de bel hoort. Wie kan dat nou weer zijn, het is zaterdagochtend 8:00uur hoor.
Ze doet snel haar duster aan en gaat naar de deur. Godzijdank niets ernstigs, het is TNT met een flinke bos bloemen.

Ze brengt de bloemen naar de keuken en pakt een grote vaas uit de kast. Jessica krijgt blosjes op haar wangen, want wat zijn die bloemen ongelofelijk mooi zeg. En verrek er zit een kaartje verstopt in het midden.

In een moment schiet er van alles door haar hoofd. Het zal toch niet van Peet zijn? Nee, dat kan haast niet. Toch? Zou het van Johan zijn anders? Ok, hij is wel tot een hoop in staat, maar dan zou het ook een reden moeten hebben….

Jessica is op van de zenuwen en haalt voorzichtig het kaartje te voorschijn.
“Hoi meid, ik wilde via deze weg nog even onze afspraak van vanavond bevestigen. Alleen niet om acht uur bij mij, maar zes uur bij Rembrandt op het plein.
Tot vanavond.
Liefs Jo”

Wat een mafkees denkt Jessica. Welke collega doet er nu zoiets om bios afspraak te bevestigen. Nouja wel origineel natuurlijk.

Jessica is ondertussen al wakker en heeft geen zin meer om haar bed in te gaan. Met een flinke geeuw zet ze een kop thee en maakt wat beschuit klaar. Terwijl ze even aan het bijtrekken is voor de buis bedenkt ze zich dat ze niet moet vergeten om nog even naar de supermarkt te gaan, want het eten van haar kater Moos is bijna op en nog erger. De tandpasta is ook bijna op.

Nadat Jessica terug is van de boodschappen, gaat ze nog even op visite en loopt rond 17:45uur richting Rembrandt plein.
Als om 18:05uur Jo nog nergens te bekennen is begint Jessica zich al een beetje op te vreten. Het is koud, het miezert en er staat een gure wind die zorgt voor een zeer onaangenaam gevoel onder haar veel te zomerse kleding.

Dan opeens komt Jo met een noodgang de hoek om en zegt helemaal buiten adem dat het haar spijt, maar er kwam iets tussen.
Jessica is het eigenlijk al direct vergeten, want Jo ziet er oogverblindend uit. “Moet je naar een Gala ofzo?” glimlacht Jessica en geeft haar drie zoenen.

“Ja sorry hoor, maar ik heb er gewoon zin in.” excuseert Jo zich en neemt Jessica gearmd mee naar een restaurant in een dunne zijstraat gelegen aan het Rembrandt plein. Ongelofelijk zeg, wat is dit dan weer denkt Jessica als ze in het restaurant zijn aangekomen.
Jessica en Jo worden begeleid naar een tafel waar een persoonlijke Jes en Jo menukaart staat.

“Nou nou, jij weet wel hoe je iemand kan vermaken zeg. Doe je dat altijd als je met iemand naar de bios gaat?” zegt Jessica een beetje verward.

Jo gaat ineens blozen en begint een beetje te stotteren. “Nou eigenlijk niet, maar het leek mij gewoon zo leuk om dit eens met jou te doen.”

Het zal allemaal wel denkt Jessica en smult van het vier gangen menu. Ondertussen is het al bijna 20:30uur als Jo zich ineens beseft dat de film om 21:00uur begint.
Met gevulde buik en in een melige bui lopen ze even later naar het Tuschinski theater.

Vlak voor de voorstelling gaat Jessica nog even naar het toilet en merkt als ze terug komt dat de hal leeg is en Jo in geen velden of wegen te bekennen is. Als opeens een van de deuren van de zaal open gaat. “Kom je nog?” zegt Jo en voegt er een knipoog aan toe.

En alsof het nog niet genoeg is heeft Jo een Champagne arrangement geboekt. Het is een echte v.i.p. ruimte en op een soort knusse loveseat nemen de dames plaats. Als de film amper een kwartier speelt voelt ze opeens langzaam de hand van Jo op haar been…
“What the f#ck is dit?” Denkt Jessica en kijkt Jo verontwaardigd aan…

Jo schrikt van haar reactie en krijgt tranen in haar ogen.

Wordt vervolgt.