Johan kijkt Jessica aan en zegt dat hij dit geen goed idee vind en hij is bang dat dit de vriendschap weleens zou kunnen verpesten en dat is wel het laatste wat hij wil. Jessica kijkt Johan even beduusd aan en slaat dan een arm om hem heen. “Ik weet ook niet wat mij bezielde” zegt ze tegen hem.

Even later komt Johan ook het nieuws dat hij sinds jaren weer verliefd is. “Zozo, dat ik dat nog mag meemaken.” glimlacht Jessica. Johan die al maanden geen vriendin heeft en volgens zijn vrienden te kritisch is heeft dan toch in een keer een meid ontmoet.

Jessica begint nieuwsgierig als ze is meteen met haar vragenvuur of ze haar kent en waar ze vandaan komt en natuurlijk hoe oud ze is, maar Johan die normaal altijd een grote mond heeft wil er niets over kwijt en met de woorden dat hij er nog op terug komt sluit hij direct het gesprek.

Die nacht blijft Johan slapen en ’s morgens als Jessica in de woonkamer komt heeft Johan al een lekker ontbijt gemaakt. “Ik dacht dat je daar vast wel trek in zou hebben” zegt Johan. En Jessica glimlacht en zegt dat Johan een lieverd is.

Na het ontbijt gaat Johan direct weer richting huis. En Jessica is nog niet in de woonkamer als ze haar mobieltje hoort. Het nummer in het scherm herkent ze niet en neemt nieuwsgierig op.

Het is Patricia de vriendin van Peter en ze vraagt aan Jessica tot hoever ze op de hoogte is van de ziekte van Peter. Jessica loopt wit aan en zegt dat ze sinds de verjaardag van Peter niets meer heeft vernomen. Patricia zegt dat Jessica dan maar beter even kan gaan zitten, omdat ze slecht nieuws heeft.

Patricia legt uit dat de doktoren zijn gestopt gestopt met de chemo’s, omdat de tumor die in de mond en de hals zit resistent was geworden en weer aan het groeien was. En Peter is ook al bestraalt om te kijken of ze de tumor nog terug konden dringen, maar de doktoren praten nog over maanden en niet meer over jaren. Waarmee er dus rekening gehouden moet worden een snel verloop. Hoop houden mag maar is niet erg realistisch geeft Patricia aan. Ze gaan nog kijken of Peter misschien nog een ander traject in kan, maar die kan is zeer gering.

Jessica is er even stil van en geeft aan dat ze zo snel mogelijk langs wil komen en omdat ze haar tranen bijna niet kan bedwingen wenst ze Paricia en Peter sterkte toe.
Na het telefoontje barst Jessica in huilen uit en schrijft een email naar haar vader waarin ze aangeeft dat ze te geëmotioneerd is om hem te bellen, maar dat ze wel wilde vertellen over de toestand met Peter.

De dag vliegt om en als Jessica ’s avonds in haar bed ligt denk ze weer terug aan haar pubertijd toen ze nog samen met Peter was.
En hoewel ze Peter nooit was vergeten heeft ze wel altijd gevonden dat Patricia bij hem paste. Peter heeft ooit weleens gezegd dat hij weleens twijfelde of het nou Patricia of hij zelf was die een relatie met Jessica heeft gehad, want Jessica en Patricia lagen op een lijn en konden het vroeger altijd goed met elkaar vinden.

Als ’s morgens de eerste zonnestralen de slaapkamer betreden wordt Jessica wakker en zet eerst even wat water voor de thee. En wanneer ze de kamer nog niet uit is hoort ze haar mobieltje. Ze loopt naar de tafel en ziet dat het weer hetzelfde nummer is als gisteren. Jessica krijgt het enorm koud en neemt op.

“Hey Jessica. Sorry dat ik je zo vroeg bel, maar ik was nog vergeten te vertellen dat Peet en ik eerder gaan trouwen door de omstandigheden.”

Wordt vervolgd.